— 109
cum dicimus, ineunte autem vere Iouem, aestate vero Solem, ac tandem autumno finito tenerum
Iao (áßoov ’Iao).
Icton, Ichton, ’Eixrov, a lamblichio (Myst. Sect. VIII. c. 3.) inter deos Aegyptios refertur
Quum Icton diis maximis, rerum omnium auctoribus adnumeretur, qui sunt alias O et 2 ; quum
que hoc nomen ib-oo, spirilus mundi, conueniat multum cum Ichnuphi, Knuphi, ib-Noyqi
XNoygi: Icton haud dubie idem est atque Knuphis, siue Kneph, Sol. Secundum philosophemata
vero seriora ipsum Deum O. M. significare videtur.
Imuthes, ’Iuovoyg, cognomen 8. Legitur apud Stobaeum (Ecl. I. 52. p. 932.): Aozkyniog o
’Juovong. Idem vocatur (Fabric. Bib. G. I. p. 52.) ó Hlavog, zai Hoaioroßovlyg, atque in papyro
Graeca (Young Hieroglyphics Vol. II. Tab. 52. vid. infra III. §. 1.) haec habentur: Aoxlyniog,
o žoriv Juevdov viog Houiorov. Quo loco haud dubie legendum Iuovdov. Etiam aliud fragmentum -
Stobaei (no. 62. p. 1090 Har.) Aesculapium illum filium Hephaesti nuncupat. Loco Stobae
laudato Asclepius Imuthes medicinae auctor dicitur, qui est & planeta (I. §. 52.). Tradit Eusebius -
(Pr. E. I. c. 10. p. 37 et 39.) haec: Sydico, qui iustus dicitur, vna ex Titanidibus genuit
Aesculapium; et: oi čnra Zvdex naideg naßaiooi, rai óydoog abrov àdelqog, Aoxtyniog. Quo ex loco
apparet, Aesculapium etiam terram (7) significare. Scilicet vidimus, et terram vnum ex planetis,
nimirum % dominum habuisse (supra v. Esmun). Et hanc ob causam varia eaque maxime diversa -
adtribuuntur Aesculapio, quippe nunc % planetae et domino variarum Zodiaci partium,
nunc & praeposito. Hinc Graeci Esmunum, Hermopoli (2) cultum, interpretantur Aesculapium.
Manetho (Apotel. V. v. 4.) eum dicit ovußovlov muving gogiag. Vocatur etiam deus Memphiticus,
medicinae et magiae patronus (Clem. A. Strom. I. 334. Hieron. vit. Hil. IV. P. II. c. 80.). Assentit
Tacitus (IV. c. 84.): Deum ipsum, inquit, Serapim, multi Aesculapium, quod medeatur aegrii
corporibus, coniectant. Quum vero Aesculapius plerumque cum Iside (») coniunctus fuerit (Pausan. -
Cor. p. 114.), puto hunc deum & vespertinum significare. Tradit enim Firmicus, § vespertinum -
familiarem esse ), matutinum C. Hinc duplex Anubidis & facies, atra et, quum praecedit -
C, aurea. Referendus igitur Aesculapius ad & vespertinum, siue Anubidem facie atra. Quam
ob causam vocabulum ’Iuovoyg deriuandum videtur ab HMoyo, domus mortis. Sin malueris Aesculapium -
ad terram referre, comparare licet verba ieoy, iMoy-oo sapiens, multiformis, vel
sapientia mundana, quae conueniunt sapientiae § Hoaioroßovlyç. Hinc forte Aesculapius cultus
fuit in finibus semicirculi lunaris et solaris, scilicet Alexandriae et apud Memphin. Ceterum
imago huius dei erat calua, vt Synesius docet (Encom. cal. p. 73.). Putat Jablonskius, in numis
Memphiticis depingi Aesculapium, qua cernitur vir barbatus, cum gallo in capite, hasta manu
dextra, sinistra sistro (Joh. Vaillant p. 209.).
Macedo, Maxedo», « significat. Tradit enim Diodorus (I. p. 21. Wes.), cum Osiride (G
expeditionem fecisse comites Anubin (8) et Macedonem (8) et Pana (Q), qui sunt planetae comites -
Solis. Anubis gestauerit pellem caninam, Macedo lupi corium, quae animalia % et 5 (nocti)
sunt sacra. Quum vero § duplex sit, matutinus facie aurea, vespertinus atra (vid. Anubis pag
90.); quumque lupi in monumentis Aegyptiacis nigri pingantur: Macedo haud dubie significat &
vespertinum, seu O subsequentem eumque nocturnum. Si nomen Macedo Aegyptiacum est,
.
