108
rat Qoog (& et 9), filii Osiridis et Isidis. Differt itaque Hermes ab Horo, quippe ? filio O, vt
supra. Quam sententiam confirmant nomina Q, quum decuriis praeest. Sic Q decanus in ,
domo h, vocatur Oro-aso -er, Horus Aso (h). Etiam prouinciae et vrbes Q propriae Hori
nomine insigniuntur. Sic Tentyra Aegyptiace vocatur Mi-TE-NT-OpE, M-TE-No-opi, MiKE-NT-OpE, ¬
NE-Ke-r-ope, hoc est agri Hori, vel possessio Hori. Tentyra vero respondet -
nono Aegypti nomo, siue ? decuriae in Y, per situm suum. Sic Athribis, 290ßig, M9oeßig,
Aegyptiace ориI, arpI (n-o-op-el), h.e. domus mundana Hori in Mercurii, seu Ibidis
prouincia, vocatur. Athribis vero respondet decuriae Q in ny, « domo. Ipse vero Plutarchus
(Is. 373.) vocabulum ovoi (n-o0-op), Veneris (2) cognomen, interpretatur oixov 6oov xoonioy.
luxta Athribis vrbem, paullo longius a Memphi (9) sitam, est Pharbaethos, Coptice daptaIr,
h. e. n-zap-Bauio vel Baic, Hori accipitris vrbs (Horap. I. 7). Quare haec vrbs respondet
decuriae & iu ny, & domo. Reapse accipiter sacer. Iam per se intelligitur, et supra demonstratum -
est, Horum non solum planetas G Q et «, sed et eorum domicilia, seu signa, et decurias, -
et alias Zodiaci partes significare, nec non Solem in his coeli regionibus versantem. Diserte
Macrobius (Sat. c. XVIII.), in sacris, inquit, tenetur, vt Sol, cum supero hemisphaerio est,
Apollo vocetur“. Quod denique simulacra Hori attinet, haec de iis tradunt veteres. Suidas (voce
Priapi): Simulacrum Priapi, quem Horum Aegyplii vocant, humana forma fingunt, dextra
sceptrum tenens, propterea, quod ab eo tum siccum, siue tellus, tum mare sit in lucem productum. -
Laeua vero tenens veretrum suum intentum, propterea, quod semina, quae in terra
occultantur, educat in apertum ac manifesta reddat. Alae vero additae celeritatem molus
indicant. Eundem enim ac solem esse arbitrantur. Quo ex loco clarum est, hanc esse O imaginem -
in g vel in signis vernis constituti. Damascius (vit. Isid. apud Phot. p. 1094): Fertur
(Heraiscus) ex vtero matris prodiisse indice silentii digito labiis adhaerente, quomodo et Aegyptii
Fabulantur, Horum et ante hunc Solem natum esse. Tradit Epiphanius (Exp. Fid. §. 5 p. 1092.),
festo Hori servilem, puerilem et abominandam speciem circumferri. Adde Macrobium (I. c. 18):
Aetatum diuersitates, inquit, ad O referuntur, vt aequinoctio vernali similiter atque adolescentis
adipiscatur vires figuraque inuenis ornetur. Iuuentus vero § est (I. §. 52. no. 2 pag. 65). Quum
Plutarchus (Is. p. 355.373.) Horum deum mutilum, membris mutilum et mancum dicit, id spectat
ad C vernum et & illorum signorum dominum eadem ratione expressum. Denique Horum ex
more Aegyptiorum, quo dii capitibus animalium iis sacrorum ornabantur, etiam capite accipitris
effictum fuisse, locus Antonini Liberalis suadet (Met. Fab. XXVIII). Apollo (Q), inquit, mulatus
est in accipitrem, Mercurius () in Ibin, Mars (8) in piscem Lepidotum, Diana (») in Felem.
Quod accidit, quum Sol (C) a Typhone (5) superaretur. Ceterum huc spectat, quod Plutarchus
(Is. 371.) narrat, se vidisse Apollinopoli in Aegypto superiori figuram hominis capite accipitris
hippopotamum hasta necantem, nimirum O, Horum iuuenem, Typhonem 5 superantem.
Jao, law, C vernum praecipue, siue e solstitio hiberno prodeuntem, significat. Dubitatur,
an hoc nomen sit Aegyptiacum, an mere Gnosticum, ex Hebraico 7, Iehouah, corruptum.
Certe respondet Harpocrati atque Horo, quatenus hi teneri dicuntur, vt sequentes versus docent
apud Macrobium (Sat.. I. c. XVIII.). Dic Deorum omnium supremum esse lao, quem hieme Or¬
