— 107
annum astronomicum auspicante, tenello, in fine terrestris nutrito, inde crescente. Buti etiam
Harpocrates (O nouus) rite eodemque modo cum Horo colebatur, teste Epiphanio (Expos. Fid.
§. 5. p. 1092), quatenus C vernum significat. Quum vterque filius Isidis fuerit, Isis vero, teste
Epiphanio in Ancorato, non nisi vnum filium (éva naida) habuerit; inde consequitur, aut Horum
et Harpocratem eundem fuisse, aut, quum diserte alter ab altero distinguatur, alterutrum C aut
§, solis comitem, significare. Suidas in voce Priapos, Simulacrum, inquit, Priapi, quem Horum
Aegyptii vocant, humana forma fingunt. — Eundem enim ac Solem esse arbitrantur. Quo ex
loco apparet, quum Priapus in domiciliis $ et P cultus fuerit, Horum primo § et Q quoque significare, ¬
hinc O in possessionibus % et Q. Quum vero Horus (8) dominus veris fuerit, clarum
est, O dici Horum in signis & vel Q subiectis versantem. Tradit Macrobius (1. c.), Hermunthi,
in magnifico Apollinis templo consecratum Soli taurum coli. Macrobius item (Sat. I. 21), apud Aegyptios, ¬
inquit, Apollo, qui est Sol, Horus vocatur. Aegyptii, inquit Horapollo (I. c. 17), sub
solio Hori (O) leones supponunt, huius animalis cum deo vtpote Sole similitudinem maximan
monstrantes. Dicitur autem apud eos Sol Horus. Ex his itaque locis, quae facile sexcentis
aliis augeri potuissent, intelligitur, Horum significare C, praecipue vernum. Significat verq
etiam % planetam. Quamquam enim hoc sequitur partim ex locis allatis; adsunt tamen et clariora ¬
testimonia. Tradit Achilles Tatius (Petau. Vran. p. 136.) haec: ô rov Eouov doryo (
zaheirai naoa uiv EMlyoi orilßov, naça de Alyvnrioig Anolnovog dorno. Notum vero est, Horum
constanter vocari Apollinem. Herodotus (II. 144 et 156.), dpov, inquit, zov Ooigiog (O) naida
(8) rov Anolhova Ehlyveg droualovoi. Item Proclus (Paraph. Ptol. 1. c. 9. p. 32. Vid. sup. I.
§. 25. II. pag. 31.) diserte & appellat Apollinem. Vrbs Hermopolis, qua Hermes (2) cultus
fuit, Aegyptiace dicebatur J-N-2op, oppidum Hori (Champoll. L’Egypt. II. 252). Inter
quinque deos, qui, serius nati, cum 7 Cabiris 12 deos Aegyptiorum magnos constituunt, Horus,
siue Arueris, siue Apollo, Plutarcho teste (Is. p.355.), vtique « conuenit (I. §.34. p 42). Huc
spectat locus Diodori (I. c. 25. p. 30. Wes.) Inuenit Isis, inquit, immortalilatis pharmacum, quo
filium Horum, Titanum insidiis suppressum in vitam reduxit. Hic vllimus deorum. Horumque
interprelantur Appollinem, qui medendi et vaticinandi artem (laroixyv) ab Iside matre edoctus, -
oraculis et medicationibus (dia rov joyonov rai rov Feganuiwv) bene de mortalium genere
meritus est. Medicinae vero pariter atque artis manticae auctor et patronus % est (I. §. 52.
No. 3. 4. 5. pag. 65). Denique Horus etiam Q planetam significat. Tradit Diodorus (I. p. 21.
Wess.), Osiridem expeditionem fecisse cum fratre, quem Graeci Apollinem () vocant, qui
lauri demonstrator habetur. — Cum Osiride duos filios profectos esse, Anubin el Macedonem.
Anubidi e pelle canina, Macedoni ex lupi corio tegumentum erat. Associauit etiam Pana numen
suae expeditioni. Huic Chemmin, seu Panopolin exstruxerunt. Quo loco Osiris C, Anubis et
Macedo § significant, tum matutinum, tum vespertinum. Nam * et canis, et lupus sacri. Frater
Osiridis non differt a « quippe lauri inuentore. Expeditio Osiridis est O decursus annuus. Iam
comes Osiridis alter est Q siue Pan. Pan vero Chemmi et Mendesio in nomo () cultus Q est.
Reapse et Pani, et Horo, et Q generatio adscribitur (I. §. 51. Aelion. An. XI. 10). Pana verc
diserte vocant Horum. Diodorus (I. p. 55), Priapum (seu Pana), inquit, dicunt Horum. Inpri
mis huc facit locus Inscriptionis Rosettanae (L. 26). Dicitur Epiphanes Patrem vltus, vt Eoung
O 2
