97
Ke00É noNvuoope1); atque Macrobius: Ooaleo rov ravrav vnaroy Jsov uuev Iao, jeiuari pev
r’Aidy, A d apog dorouel, Hloу оe аeoа, еrоиooo o atoo lao 2). Ibidem tradit auctor,
solem siue Bacchum significari imagine paruuli hiemali solstitio, adolescentis aequinoctio verno,
viri barbati solstitio aestiuo, denique senis aequinoctio autumnali. Martianus Capella (L. I. p.20),
Sol, inquit, duodecim formas conuertit. Huc spectat, quod, teste Porphyrio, O mystice dicitur
singulis horis formam immutare, aut varios per singula Zodiaci signa vullus induere (ueraoynuarieogai), ¬
quodque diserte O uvoiovvuog vocatur 93). Similia traduntur de ). Chaeremon,
ea, inquit, quae de Osiride et Iside perhibentur et fabulae sacerdotales omnes ad ) modo crescentis, ¬
modo senescentis varietatem et ad O cursum referuntur 94). Et hanc quidem ob causam
D haud dubie volvovvuog a veteribus vocatur. Ex his itaque veterum astronomorum et mythologorum ¬
locis sane colligitur, O et ) nomina atque symbola in vniuersum alia fuisse, quum
aliis Zodiaci in signis versarentur. Idem etiam valere videtur de reliquis Aegyptiorum planetis.
Nam astrologi docent, vt vidimus, etiam planetas alias vires assumere, quum in aliorum planetarum ¬
domiciliis, siue aliis in signis, conspiciuntur 95). Ceterum haec sententia de varietate
symbolorum planetarum, praesertim C et ), neque noua est, neque in dubium vocata, sed
dudum a mythologis nostris recepta et approbata 96); est autem grauissima in symbolice Aegyptiorum -
astronomica illustranda, vt statim videbimus.
§. 8.
Nomina mythologico-astronomica masculina.
Ammon, Amun, euov, Aucov, Auovv, Auuovg significant nunc (), nunc 24 planetam. Diserte
enim Amun vocatur Sol in scriptis Aegyptiacis (Young. Discov. p.146). Sacerdotes nimirum
Muov oa oov§ro (aMoyn pa coNT eop Amun Sol, pater Hori) sunt sacerdotes Solis. Item
Macrobius (Saturn. L.I. c. XXI. p. 212), Hammonem, inquit, Deum Solem occidentem Libyes
existimarunt. Fabula vero de Hercule et Ione apud Herodotum (II. c. 42.), qua traditur Amon,
quum Hercules (C) in signum Iouis Amonis (») intraret, pellem et caput arietis sibi imposuisse.
ostendit, Amonis nomine etiam 4 planetam, a O diuersum, significari. Hanc ob causam Firmicus ¬
Iouem, scilicet planetam 2, vocat habitatorem rupis Tarpeiae (L.I. c.IV. p. 14). Etiam
Diodorus Siculus (I. p.12. fin. 13), quo loco septem Cabiros siue Planetas enumerat, distinguit
Solem a Ioue Ammone. Iam vero Amon non solum planetam 24, sed eiusdem quoque domus
) et & indicat, quod supra innuimus, quin alias Iouis possessiones. Inter omnes enim constat,
91) V. Oedipus Kircheri Tom.III. p.128.
92) Macrobius Saturn. Lib.I. c. XVIII.
93) Porphyr. in epist. ad Anebonem in Jamblich. de Mysteriis Aeg. p.VI. Euseb. Praeparat, Euan. L. V.
c.X. p. 198.
94) Porphyr. ep. ad Anebon. in Jambl. de Myst. p. VII. VIII.
95) Supra P.I. §. 46. No. V. pag. 56.
96) Jablonski Panth. Aeg. I. 157. ss. II. 55. Dupuis Orig. de tous les cultes I. p. 109, 153. 154. II. 99.
Kreuzer Comment. Herodot. pag. 148. Symbolic I. 275. ss. all.
