82
alia.  Certe  pudan,  quum  vertitur  lumen  splendens,  consentit  cum  translatione  Graeca  h,  gaivov  40
Neucoig  vero,  quo  nomine  Graece  h  appellatur,  Coptice  dicitur  Qio,  gi,  cno,  ultio,  retributio
Quod  nomina  mensium  attinet  (vid.  p.  40),  quum  ad  duodecim  deos  Aegyptiorum  maximos  secun
darios,  siue  ad  duodecim  signa  caelestia,  eorumque  dominos  spectent,  pro  cognominibus  deorum  siue
planetarum,  quippe  qui  singulis  praesunt,  haberi  debent.  De  mense  primo  quidem  satis  constat,
eum  ad  Hermam,  Mercurium,  vel  Janum,  Aegyptiorum  Thouthum,  pertinere,  a  Coptico  0000,
oirovuevy,  vel  a  ooyo,  cryly,  columna,  dictum  11).  Mensis  secundus  Q  sacer  naòm,  HAIml.
Hawoi,  constare  vidétur  ex  nA,  altinens,  et  ogi,  OBE,  OB,  castigare,  dominari,  quae  quidem
inter  venereas  Q  virtutes  et  effectus  numerari  possunt  42).  Tertius  A00p,  9vo,  3  consecratus,
plane  conuenit  cum  Persarum  et  Chaldaeorum  mense  tertio  ,  „,  ipsi  3  ab  iis  consecrato,
sicuti  tertius  Romanorum  mensis  est  Martis.  Quod  vocabulum,  si  non  cohaeret  cum  7N  valere.
intumescere,  quae  propria  sunt  3,  ad  †  et  oop  impugnationem  Hori  referri  potest,  quae  2  tribuitur. -
  Vocabulum  xoiak,  mensem  2  designans,  forsan  ex  x0,  ko  ponere,  staluere  et  iok,  Miok
gloria  constat.  Saltem  gloriae  auctor  4  dicitur.  Mensis  TOBI,  TOBE,  vßt  i.  e.  +  oyBe  adversarius, -
  contrarius,  conturbalor,  nequam  rectissime  h  conuenit,  quippe  omnis  malitiae  auctori.
Sequens  mensis,  item  5  sacer,  Mexip  seu  Moke,  ae  op  aflictio,  labor  Hori  seu  Solis
vocatur,  aut  quia  signum  :  labores  Soli  affert,  aut  Typhon  hoc  in  signo  superari  dicitur.  Nam
O  in  solstitio  hiberno  versans  peperit  fabulam  illam  de  Typhonis  victoria,  atque  festum  illud
Papremiticum,  quo  Hori  siue  Osiridis  ad  nouum  annum  properantis  cum  Typhone  pugna  symbolice ¬
  celebrabatur  43),  de  quo  infra  fusius.  Haud  incertior  est  explicatio  nominis  mensis  septimi
DAMENOo,  cui  praestat  1.  Nam  vocabula  pa  altinens,  Mai,  Me  veneratio,  noyf  Deus,  Di
significant  id,  quod  2  tribuitur,  nimirum  pietalem  in  deos,  religionem,  atque  sacerdotium  *4)
Mensis  (apMoyoi,    sacer,  facillime  a  da  attinens,  ep  facere,  MOYT,  MEyT  mors  deriuatur.
Nam  $  est  necis  auctor,  vt  vidimus,  quare  recte  hic  dicitur  auctor  seu  dator  mortis  45).  Item
de  mense  ra,  ha,  aone  vi  dubitare  licet,  quin  vocabula  na  attinens  et  BoM,
BOMC,  BONC,  bMOM,  pon  ardere,  ardor,  amor  contineat.  Nam  c  in  fine  vocabulorum  Copticorum -
  substantiua  significat,  atque  solemnis  est  mutatio  b  in  q.  Veneri  autem,  quae  domina
est  huius  mensis,  adscribuntur  ardor  venereus,  amor,  generatio  et  cetera  16).  Mensis  HAONi
constare  videtur  verbis  HA  allinens  et  on,  EN,  imilatio,  simia.  Nam  symbolum  §,  qui  praeest
huic  mensi,  simiam  veteres  dixerunt  17).  Vndecimi  mensis  nomen  ,  el,  Erip,  si  non
40)  Vid.  Jablonskii  Opusc.  Vol.  II.  13.  Nomen  legitur  Amos  V.  25.  Stephan.  Mart.  Lucae  VII.  43  Col.
Rossii  Etymol.  Aeg.  p.  174.
41)  Vid.  Jablonkii  Panth.  Aeg.  P.III.  §.  16.  p.  180.  Vid.  infra  §.8.  Thoth.
42)  Vid.  supra  P.  I.  §.  51.  pag.  64.  Col.  §.  53.  et  54.,  vbi  monent  astrologi,  )  et  Q  multas  proprietates
communes  habere.
43)  Herod.  Lib.II.  §.  63.
44)  Supra  P.  I.  §.  48.  No.4.  pag.  60.
45)  Supra  P.I.  §.  49.  No.  3.  4.
46)  Supra  P.I.  §.  51.  No.  2.  4.  pag.64.
47)  Supra  P.I.  p.52.  No.  5.