75
Cabyros Samothraces vocarunt 9eove ueyalovg et divarovg, atque in Laconia Pausanias septem
Cabyrorum columnas vidit 7). Etiam Graeci, vt Plato tradit, septem planetas coluerunt 8). Apud
Arabes vero vsque ad septimum saeculum post Christum planeta Q 25, Xaßao, appellari consueuit. ¬
Apud Persas quoque septem principes (planetae) summi regis (Dei O. M.) faciem adspicere ¬
atque post hunc summam potestatem exercere dicuntur. Hinc sanctitas illa numeri septe
narii per totam antiquitatem celebrata. Hinc septem Aegyptiorum ordines, quorum nobilissimus,
nimirum sacerdotum ordo, Soli consecratus fuit. Quid? quod numi Aegyptiaci exstant astronomici,
in honorem imperatorum Romanorum excusi, quibus septem planetae septem deorum summorum
Graecorum Romanorumque imaginibus et adtributis exprimuntur 9). Hinc septem hebdomadis
dies a septem numinibus maximis, quippe planetis, appellantur. Ipse Manetho, sacerdos Aegyptius
in libro suo astrologico septem planetis non solum nomina deorum tribuit, sed iis etiam vti numinibus ¬
sacrificari diserte tradit 10). Aegyptiorum vero deos planetas fuisse, Eusebius luculenter
demonstrat. Phoenices quidem et Aegyptios, inquit, omnium primos Soli, Lunae atque stellis
(planetis et fixis) diuinitatem tribuisse, vulgatum est, iisdem solis rerum omnium ortus interilusque ¬
causam assignasse 1). Etiam Proclus planetas deos vocat et dominos mundi, „ooνozparooae 12
Haec de cultu planetarum in vniuersum. Aegyptios vero singulos planetas pro diis, vel singula
idola pro planetis habuisse, tam multa veterum loca testantur, vt omnia afferre taedeat. Sic
Herodotus vidit, O et ) per totam Aegytum coli, quod Diodorus Siculus et Eusebius confirmant 13).
Eadem fere tradit Diogenes Laertius. Aegyptiorum, inquit, de diis philosophia talis est.
Solem ac Lunam deos esse, alterumque Osirin, alterum Isin appellatos 14). Quum vero Osiris
et Isis variis Aegypti in locis culti fuerint suaque et templa et idola cum insignibus propriis habuerint;
clarum est, horum numinum et nomina et imagines symbola fuisse C et ) apud Aegyptios.
Similiter Proclus stellam § Apollinem, stellam 3 Herculem vocat 15). Constat vero duo in
Aegypto numina culta fuisse, quae Graeci cum Apolline et Hercule compararent; ex quo sequitur
illa numina, vtut efficta et insignibus ornata, planetarum § et o symbola fuisse. Eandem sententiam -
ipsa Scriptura Sacra confirmat 16). Scriptores enim inspirati iterum iterumque inuehunt
in nefandam illam Aegyptiorum idololatriam, cultumque animalium, a qua populum Israeliticum
7) Vid. Jablonskii Pantheon Aeg. Proleg. p. LXI. ss.
8) Platon. Cratylus pag. 63. Bas. ed. Idem de Zabiis tradit Maimonides. Vid. Dan. Millius Diss. D.IX.
p. 278. s. ed. prima.
9) Vid. Dupuis Origine de tous les cultes Vol. I. Tab.II. pag. 178. Kreuzer Symbolik Tab. VI. No.12.
10) Manetho Apotelesmat. L.I. ver. 203. vbi planetae vocantur: ( Hlos, ) Myvn, § Loun, Q Kvdegela,
Aons, 24 Zevs, b Koovog, quibus quidem omnibus ceu Diis sacrificia offerantur.
11) Euseb. Praeparat. Euangel. L.I. cap. 6. Prolixius eadem tradit Lib. III. c. 4.
12) Procl. in Platon. Tim. L. IV. pag. 251.
13) Herodot. Lib. II. cap. 42. Diod. Sic. L. I. cap. 10. Eusebius Pr. Eu. L.III. c. 4.
14) Diogenes Laert. in Prooemio de vitis philosophorum §. 10.
15) Procl. Diadochi Paraphras. in Ptol. L. 1. c.IX. p. 33. §. 4. II Col. Ptolemaei Quadripart. L.I. c.1X.
p.8. Vide supra pag. 31. sign. II.
16) Amos V.25, 26, col. LXX, et Actor. VII. 43, Deuter. IV. 19. lob. XXXI. 26. 27. 2. Reg. XVI. 16
Exod. VIII. 25. 26.
K2
