67
4. Euentus, Conditiones.
mentis perturbatio
pulchritudo
honorum consecutio
forma
mania
libidinum cupiditates
magna gloria
gaudium
melancholia
(F. 233
potentia, regnum
irae
epilepsia
corpus humidum
praepositi popularium
assentationes
tussis
metuendi cum beneuo- dolores corporis
mendacia
praecipitatio
macies
lentia
delationes
venustas faciei (F. 141) tubera capitis
edacitas
cordis et cardinum morbi
amabilitas
diuitiae
5. Imperium et patrocinium.
bos (Salm. 623. Vett.
legum cultores
pectus (S)
prima sphaera, proxima
Val.)
artiumque
gustus
terrae
narcissus
religiosi
deglutitus
ventus Africus (Co)
sapor acer et
sobrii
loca stagnantia et fluen- stomachus
salsus
literati
venter
tia quoque
argentum
artifices
mulierum pudenda
homines mediocres
vitrum
nani et
partes matres
sinistrae corporis
color albus et
gibbosi (F. 236)
auiae
omnes
leucotheus
animalia aquatica
maiores sorores
oculus sinister
§. 54.
De affinitate planetariorum numinum.
Ex adtributis numinum planetariorum, quae jam ex veterum scriptis collegimus, satis
apparet, alios planetas plane inter se differre et discrepare, alios necessitudine quadam et affinitate ¬
inter se coniungi. Sunt enim vires quaedam, tum naturales, tum morales, et effectus,
magisteria, et alia, quae binis ternisque personis astronomicis adscribantur. Quin et animalia
eadem numinum diuersorum symbola esse traduntur. Sic h et o’ eadem malitia, Q et 24 eadem
bonitas in vniuersum adscribitur. Eadem aucipia nunc §, nunc Q gaudent patrocinio, atque
locusta significat, vt dicunt, tum h, tum 3. Haec autem astronomiae symbolicae ambiguitas
et amphibolia neque a diuerso scriptorum ingenio et ratione peculiari, neque a temporum varietate ¬
deriuari potest. Etenim auctores, quos laudauimus, eiusmodi in praeceptis omnes inter se
consentiunt, atque, quamuis aetate diuersi, omnes Aegyptios magistros eosque antiquissimos, imo
astronomiae auctores, vt ipsi profitentur, secuti sunt. Quam ob rem credamus necesse est, veram
ac genuinam esse Aegyptiorum rationem, qua adtributa quaedam pluribus personis astronomicis
communia habentur. Quum haud exigui momenti sit nosse, quae numina apotelesmatica inter
se affinia sint et quibusnam in rebus vel partibus consentiant; iuuabit hanc apponere tabellam,
e superioribus constructam.
1 2