INTRODUCTORIA.
ita  fraudi  esse  non  debet,  quod  non  magno  talium ¬
  numero  elogia  paria  tribuam:  Cum  illud ¬
  in  medio  relinquam,  annon  potius  reliqui
angustioris  mei  studii  ea  sit  culpa,  quod  non
omnes,  qui  parem  laudem  mererentur,  evolverim: ¬
  Quam  judicii,  alibi  pari  laude  digna,
non  invenientis.  Quod  autem,  (quae  est  praecipitium ¬
  animorum  temeraria  imputatio)  arrogans ¬
  sit,  publice  de  me  promittere,  quod  aeque
atque  quisquam  alius,  Bechero  exponendo  aut
illustrando,  parem  me  existimem;  statim  peribit ¬
  omnis  hujus  intentionis  species,  si  fata  autoris, ¬
  scripti,  &  objecti,  in  quo  occupatur,  recte
cognita  fuerint:  Quae  proinde,  quantum  necesse ¬
  sit,  evolvere  atque  deducerè  operae  pretium ¬
  fuerit.  Quis  fuerit  JOHANNES  JOACHIMUS ¬
  BECHERUS,  tantum  abest,  ut  pervestigare ¬
  laboraverim,  ut  ne  quidem  operae  pretium ¬
  duxerim,  Virum  Doctissimum,  Du.  Detlevum ¬
  Cluverum  quaestione  aliqua  onerare,  cum
nuper  in  suis  eruditis  Observationibus,  facta
Becheri  mentione,  paucis  verbis  indigitaser: ¬
  Bec  herum  gente  Judaeum  fuisse.  Profecto
enim  undecunque  in  mundum  delapsus  esset
Vir,  modo  bonus,  probus,  verax,  doctus,  peritus,
verbis  &  factis  ab  ambitione  &  vanitate  atque
falsitate  alienus;  ego  illum  non  magis  parvi
pendendum  censuerim,  quam  illos  magni  faci2 ¬

)a
endos