DE  LEGIB.  EARVMO.  SPECIEBVS.
19
dium,  quo  opinionem  luai  firmat,  in  L.  7.  C.  de  prec.
imp.  offer.  ac  L.  4.  C.  de  emancipat.  ponit,  hi  potissimum ¬
  diffentiunt  ob  differentiam,  quae  inter  priuilegia
ex  pacto  dériuanda  atque  ea,  quae  mere  ex  gratia  indulgentur, ¬
  locum  habet.
VI.
Priuilegium  perlonale  intuitu  praedii  restrictum, ¬
  elus  alienatione  a  priuilegiato  facta
euanelcit;  neque  ipso  iure  reuiuiscit,  si  priuilegiatus ¬
  illud  denuo  sibi  adquirit.
1)  Quod  lemel  exstinctum  est,  reuiuiscere  nequit;  penitus ¬
  autem  eiusmodi  priuilegium  est  exstinctum.  2)  Ad
iura  renunciata  non  datur  regrellus,  secundum  regulam ¬
  latis  notam;  renunciatio  priuilegii  autem  cum  alienatione ¬
  omnino  elt  coniuncta.  Mecum  consentit  Io.
IVST.  ERN.  MVLLERVS,  obs.  pract.  in  Leuseri  meditat.
vol.  1.  spec.  fasc.  1.  obs.  52.  p.  194.  sed  aliam  fouet
LEYSERVS  sententiam,  vol.  1.  spec.  X1.  med.  1.  quoniam
non;  nili  morte  priuilegiati  eiusinodi  priuilegium  exspirat. ¬

§.  VII.
Priuilegium,
licet  lolum  in  praeiudicium
tendat  principis,  extensiue  haud  lemper  est  interpretandum. ¬

1)  Priuilegium  est  lex;  illa  autem  eius  ex  ratione  interpretanda ¬
  elt,  liue  eam  extendat;  siue  restringat.  2)
Secundum  L.  55.  pr.  C.  de  inofficioso  testamento  priuilegia ¬
  ita  sunt  explicanda,  vt,  quantum  sieri  possit,  conlormia ¬
  existant  iuri  communi.  5)  Priuilegium  contra
legislatoris  voluntatem  e
splicari  nequit;  illud  vero  fieret, ¬
  vbi  omni  tempore  extendi  posset  priuilegium  ad
B  2
ca¬