13
L 9.
mus autem et post hanc si quandocunque dubitatio ¬
talis emerserit; eam simili ordine terminare. -
— Ideoque sancimus, si quando de aliqua
çausa processerit definitiva sententia, et provocatio ¬
fuerit subsecuta, appellationis examinatores
secundum leges, quae tempore definitivae sententiae ¬
obtinebant, terminum dare negotio, hoc
eodem videlicet observando et in retractandis
amplissimae praetorianae sententiis, et in suggestionibus ¬
iudicum, quando utraeque partes
omnibus allegationibus suis renunciaverint, et
iudices per suas relationes, quid disponi debeat,
interrogaverint. In omnibus enim casibus illas
leges a cognitioribus servari decernimus, quae
tempore sententiae aut certae relationis obtinebant, ¬
tametsi contigerit, postea legem promulgari, ¬
novi aliquid disponentem et tenorem suum
ad praeterita quoque negotia referentem. —
Die in Nov. 113. vorkommende Verfügung: In
medio litis non fieri sacras formas aut sacras
jussiones, sed secundum antiquas leges generales
lites decidi, betrifft die besondern Kabinetsbefehle in
Parteisachen, kommt also hier, wo von allgemeinen
Gesetzen die Rede ist, nicht in Erwaͤgung.
Die Zusammenstellung aller bisher angeführten
Gesetze wird dazu dienen, das Ganze ihrer Vorschriften =
desto besser uͤbersehen zu koͤnnen. Das Resultat
dieser Uebersicht ergiebt sich in folgenden Saͤtzen.
I. Das Römische Recht enthaͤlt uͤber die rüͤckwirkende ¬
Kraft der Gesetze theils
9.