LIBER  IV.  CAP.  II.
341
creditor  pigneratitius  ea  experiri  potest  *).  Impensas  in  rem  factas
déducère  fur  non  potest,  nec  unquam  rei  interitu  liberatur,  cum
perpetuo  in  mora  sit  2)
§.  1196.  Circa  furta  olim  locum  habebant  actiones  furti  concepti, ¬
  oblati,  prohibiti  et  non  exhibiti,  quae  novissimo  iure  romano ¬
  in  desuetudinem  abierunt  3).  Qui  tamen  scientes  rem  subreptam ¬
  suscipiunt,  furti  nec  manifesti  actioni  obnoxii  sunt  4)
§.  1197.  Si  coniux  coniugi  durante  matrimonio  rem  subripuit,
condictio  cessat  et  rerum  amotarum  actio  competit  matrimonio
soluto  5
§.  1198.  Vi  bonorum  raptorum  actio  Prætoris  edicto  in  quadruplum ¬
  intra  annum  constituta  est,  si  cui  dolo  malo  hominibus
coactis  damni  quid  factum  esse  dicetur,  sive  cuius  bona  rapta
esse  dicentur  6).  Hæc  actio  igitur  mixta  est;  sed  post  annum  rei
persecutoria  in  simplum  ?
§.  1199.  Similes  actiones  sunt  de  tigno  iuncto  3),  de  arboribus
furtim  cæsis  9),  utraque  civilis  in  duplum;  de  damno  in  turba
dato  10),  in  duplum,  de  rapina  ex  incendio,  ruina,  naufragio,  rate,
nave  expugnata  in  quadruplum  *1),  et  quæ  sunt  aliæ  huiuscemodi
Prætoriæ  actiones.
§.  1200.  Quæ  sit  vis  atque  natura  actionis  ex  lege  Aquilia,
ex  iis  colligere  licet,  quæ  supra  (§.  985.)  de  hac  lege  diximus.
Est  ea  civilis  actio  et  mixta  *2),  quare  contra  heredes  non  datur.
(nisi  quatenus  locupletiores  sunt)  13).  Si  damnum  a  pluribus  iniuria ¬
  sit  datum,  singuli  in  solidum  conveniri  possunt,  nec  unius
præstatio  alterum  liberat,  quoniam  et  pœnalis  est  14).  Quæ  ad
aliud  esse  videtur  condictio  furtiva  nisi  condictio  sine  causa  ex  furto.  v.  Savigny, ¬
  System  V.  p.  553.  et  v.  Vangerow  §.  680.  nota  1.  Nr.  4.
Arg.  fr.  12.  §.  1.  D.  eod.  fr.  21.  pr.  D.  13,  7  (de  pign.  act.).
2)  Fr.  8.  pr.  fr.  13.  D.  eod.
3)  Gai.  3.  §.  186.—193.  §.  4.  I.  h.  t.  (de  oblig.  quæ  ex  del.).  Paul.  II,  31.
3.  5.  De  furto  per  lancem  et  linteum  concepto  vide  Gaium  l.  c.
C.  14.  C.  6,  2  (de  furtis).
Dig.  25.  Cod.  3,  21  (rerum  amotarum).
§.  1.  I.  4,  2  (de  vi  bonor.  rapt.).  fr.  2.  pr.  D.  47,  8  (eod.  tit.).
§.  19.  I.  4,  6  (de  action.).  Gaii  tempore  a  plurimis  ICtis  pœnalis  habebatur. ¬
  Gai.  4.  §.  9.
Dig.  47,  3  (de  tigno  iuncto).  §.  29,  I.  2,  1  (de  rerum  division.).  Vide
supra  §.  334.
Dig.  47,  7  (arborum  furtim  cæsarum).
10
Fr.  4.  pr.  D.  47,  8  (de  vi  bon.  rapt.).
11
D.  47,  9  (de  incendio,  ruina,  naufragio  etc.).
12
§.  19.  I.  4,  6  (de  actionibus).  fr.  23.  §.  3.—6.  D.  9,  2  (de  leg.  Aquil.)
13)
§.  9.  I.  4,  3  (de  damno  iniur.  dato).  fr.  111.  §.  1.  D.  58,  17  (de
reg.  iuris)
14)  Fr.  11.  §.  2.  D.  eod.