39.

40.
ELOGIVM.

Augusto sanè scribendus esset stylo
Caesarum Augustus Historicus,
FRANCISCVM dico ANGELONVM;
Qui à Caesare vsque ad Magnum Constantinum
Augustam scripsit Historiam.
Omnibus absolutissimam numeris eam esse miraris?
Quid, ni esset ab Ingeniosissimo Viro
Et memoriarum Veterum peritissimo
Diù elaborata?
Scribebat enim Aeternitati,
Vt ab hominum obliuione Vindicaret Augustos.
Quantum est Ciues ab hostibus seruare?
Sed tu quantus eris, ANGELONE,
Qui Caesares à Temporis iniquitate
Tuo seruas ingenio?
Non poteras nobiliori Corona eruditissimus Caesarum seruator
Ornari, quam Regio Liliorum Coronamento;
Siquidem Augustam Historiam dum Inuictissimo Galliarum
Regi dedicas,
Coronam tibi facis ex Lilijs.
Historiae tuae gloriosa Epitome dicetur
LVDOVICVS XIII. Rex Galliarum,
Qui Caesarum omnium Virtutes suo gerit in pectore,
Vitia Heroico pede conculcat.
Inuidorum tenebras tua luce dissipasti:
Negent illi, si possunt,
Interamnam Taciti Parentem fuisse,
Quando Tu ex eadem Nobilissima Ciuitate,
Vel Taciti surgis Aemulus, vel Victor.
Nimirum facundam Illustrium Virorum Parétem Interamnam
Haec vna manebat gloria,
Te vt pareret, ac audiret.

Disce Lector;
Eruditorum Calamos,
Vt esse assidui laboris Indices,
Sic aeternae Vindices famae.

Conciui Eruditissimo
In Capitolio Immortalitatis,
Vna cum suis Augustis Triumphanti,
INNOCENTIVS CIAMBORLANVS
Faustùm Acclamat.